Blog

  • 3 maanden Afrikaanse gezondheidszorg

    3 maanden Afrikaanse gezondheidszorg

    KCMC in 10 pennenstreken

    … elke werkdag op KCMC begint met een kerkdienst, die wordt afgesloten met een zo potent gospelkoor dat het de overdracht overstemt. De dokter die aan het woord is gaat zonder blikken of blozen steeds harder praten.

    … ongeveer driekwart van alle Tanzaniaanse patienten heeft voor bezoek aan de poli een traditional healer bezocht. De aard varieert van gebedsgenezing tot homeopathie tot witchcraft.

    … veel apparatuur op de operatieafdeling wordt al 40 jaar gebruikt

    … er worden herhaaldelijk alleen maar spoedoperaties uitgevoerd omdat de anesthesiemedicijnen op zijn

    … de moeders van neurologisch aangedane kinderen dragen ze vaak overal naar toe omdat er geen geld is voor rolstoelen. Er komt regelmatig een moeder op de poli met haar 20-jarige zoon – in een draagzak. De jongen is ernstig spastisch na zuurstofgebrek rond de geboorte, en heeft een moeilijk behandelbare epilepsie. Hij voelt zich het meest ontspannen dicht tegen zijn moeder aan. Een vader is er niet in het gezin. Afrikaanse vrouwen zijn sterk.

    … er liggen soms bijna evenveel patienten op de gang als op de overvolle kamers

    … de binnenplaats van het ziekenhuis is begroeid met een paar struiken en bomen die volledig bedekt zijn met drogende kanga’s, de traditionele omslagdoeken. Familie van de patient moet namelijk het eten en de was regelen – en doet dat er vaak ter plaatse. Er tussenin liggen familieleden languit te slapen in het gras.

    … KCMC is het 2e academisch centrum van het land (met drie keer het inwonertal van Nederland), en beschikt momenteel niet meer over een CT-scan, een patholoog, en beademingsapparatuur (het enige aanwezige apparaat is defect). Evenmin is er bijvoorbeeld een psychiater, psycholoog of maatschappelijk werker. Wel bezit de Good Samaritan Foundation, die het ziekenhuis beheert, een actief korps kapelanen, die op Lutherse leest geschoeide ondersteuning bieden. Ze zwerven over de afdeling en willen altijd van de dokters weten met welke patienten het bijzonder slecht gaat. Dat is de doelgroep. Ze doen een beetje denken aan verdwaalde raven, met hun witte jassen los over hun zwarte pakken.

    … aan het eind van de maand worden veel werknemers van het ziekenhuis contant betaald. Bij een soort halfopen staldeur staan ze in de rij voor de bruine envelop. De achterkant van het accountantskantoor grenst aan de achterkant van de patienten-inschrijfbalie waar men contant betaalt om een dossier te laten aanmaken. Een overzichtelijkere geldstroom binnen een ziekenhuis heb ik nog nooit gezien !

    … er komt nog steeds bezoek voor zuster S., de Madam Mikmak van het EEG– dat schielijk verdwijnt na een blik op de nieuwe EEG-nurses en mij.

  • Verbanning voorbij

    Ik zal de saillante details een andere keer bespreken (afhankelijk van hoe de hosting provider gaat reageren), maar we kunnen zwets.com weer benaderen. Onze ban is tijdelijk opgeheven, en bovendien zette een oud-collega per omgaande zijn proxy voor ons open (als we die gebruiken, lijkt het alsof we vanuit Europa binnenkomen). Dankjewel Jaap!

    We hebben een stuwmeertje aan blogmateriaal, maar gaan eerst een week vakantie houden! We gaan kamperen in Peponi, een plaatsje aan de Indische Oceaan tussen Tanga en Pangani. Peponi is Swahili voor Paradijs. Ida en Willem luisteren al de hele week naar deze cover van het gelijknamige nummer van Coldplay.

  • Even geduld AUB

    Even geduld geachte lezer. Wij kunnen zelf niet bij onze blog komen omdat de hosting provider – waarover verder geen kwaad woord – het webverkeer vanuit Oost-Afrika tegenhoudt.

    Er wordt gewerkt aan een oplossing. Binnenkort weer nieuws.

  • De 250e Hash

    imageDe 250e hash was prachtig. Geklommen naar een uitzichtspunt hoog boven Marangu. Een stortbui kort ervoor had de rode vulkanische aarde veranderd in glibberige modder. Dit waren onze schoenen na afloop.

  • Tomaten – buiten afharden

    Tomaten – buiten afharden

    Deze week mochten onze tomaten hun eerste stapjes zetten buiten de beschutting van hun kas, en o wat zijn ze gegroeid sinds we ze drie weken geleden zagen kiemen. Ze moeten nu eerst een paar weken ‘afharden’, en dan gaan ze naar onze moestuin.

  • Dog eat dog world

    Wij koesteren de twee Gecko’s in de woonkamer, want ze houden van insecten. En in de tuin was er altijd de vertrouwde blauw-met-gele hagedis die zo grappig kon wegrennen en dan van een afstandje toekeek als ik de auto startte. Maar in de bomen aan de zuidkant is ook het nest van een buizerdpaar …

  • UWC Celebrations Moshi


    On the photo, left-to-right: Marieke (Atlantic 91-93), Marco (Adriatic 84-86), Rosie (Mahindra 01-03), Sipho (Waterford Kamhlaba 88-95), Nina (Adriatic 97-99). Not on the photo: Totty (Atlantic 87-89).

    Gathering in Moshi to celebrate

    Happy Birthday United World Colleges!

  • Meer Lake Chala

    Meer Lake Chala

    Ida heeft ook een reeks mooie foto’s gemaakt tijdens het kampeerweekend bij Lake Chala.

  • Wonderful Me

    Online: een video met Doris en Willem en hun klasgenootjes.

    ISM volgt het “Primary Years Programme” van het International Baccalaureate (IB). Een belangrijk onderdeel daarin is de “Unit of Inquiry”, een thema dat gedurende een kwartaal een rode draad vormt in de lessen. Dit kwartaal was de UoI voor klas P3/4 “Wonderful Me”, waarbij het draaide om de uniciteit van ieder individu, en de manier waarop die gevormd wordt door aard en omgeving. Volgend kwartaal is het thema “Ethnic Expression”: iedereen behoort tot een ethnische groep, en iedere ethnische groep heeft manieren om zich uit te drukken.

    De school heeft de afsluitende video van de UoI Wonderful Me online gezet op http://www.ismoshi.org/p34wonderful.htm (wachtwoord is parent733). Leuk om Doris en Willem te zien dansen tussen hun klasgenootjes! Willem is herkenbaar aan zijn witte polo, Doris heeft eerst een rode, daarna een donkerblauwe polo aan.

  • Je weet dat je in Afrika bent als …

    Je weet dat je in Afrika bent als …

    … je gaat kamperen en je struikelt naast je tent over de olifantenkeutels. Veel van het leven hier is natuurlijk net als in Nederland: opstaan, eten, naar school & werk, enz. Maar wanneer je apen op het schoolterrein tegenkomt, en olifantensporen naast je tent, weet je weer dat je in een ander werelddeel woont.

    We waren dit weekend kamperen bij Lake Chala, ten oosten van de Kilimanjaro op de grens met Kenya. Onderweg mooie vergezichten over de savanne van Tsavo.

    Lake Chala is een kratermeer van 2 a 3 km doorsnee, dat gevoed wordt uit onderaardse bronnen. De eigenaar van de camp ground pompt het water op en voedt ermee niet alleen de lekkerste douches die we ooit hebben gehad (of zou dat zijn omdat we er onder gingen staan na anderhalf uur lopen in de hitte?) maar ook een poel waar olifanten graag op af komen. Drie weken geleden was er nog een kudde van 120.

    We hebben dit keer geen olifanten gezien. Wel veel bavianen, die net als wij niet zo op hun gemak waren met een andere groep aapachtigen die door hun territorium wandelde. Verder heel veel vogels, waaronder king fishers, verschillende soorten hoppen en arenden, en een olijk stokstaartje dat polshoogte kwam nemen bij de tenten.

    O ja, en vanochtend op René’s sandaal nog deze uiterst merkwaardige rups. Een soort snor op pootjes. Zag er wel vriendelijk uit, maar wekte ook weer niet de indruk erg aaibaar te zijn …

    ‘s Avonds maakten we kennis met Luke en Shell, een Brits-Australisch stel dat vanaf Londen langs de westkust van Afrika naar Kaapstad was gereden, en nu op weg terug was langs de Oostkust … in een Land Rover Defender natuurlijk!

    Hun Defender is uitgerust met een daktent waar ze erg tevreden mee zijn. Behalve het voor de hand liggende voordeel van veiligheid (geen last van slangen en ander kruipend ongedierte), betekent het ook: geen matrasjes oprollen, tent inpakken, enz.. Gewoon dichtklappen en wegrijden.

    Het schijnt dat je twee van deze tenten achter elkaar op het dak kunt monteren. Misschien komt het er dan toch van dat we over een paar jaar met onze Defender terugrijden?