10yr Anniversary Kilimanjaro Dirt Road Hash

Snowy Cap cottagesDe hash dit weekend vertrok vanaf Snow Cap cottages, op 2050m hoogte aan de ‘achterkant’ van de Kili (zie de kaart).

De twee uur durende tocht ernaartoe, een halve cirkel om de Kilimanjaro, bracht fantastische uitzichten, zowel op Kili en Mawenzi als op de eindeloze savanne van de Tsavo in Kenia.

Naaldbos bij Snowy Cap
Volmaakte alpiene illusie

Het was een onverwacht genot om letterlijk de hitte en droogte van Moshi te ontstijgen, en het voor het eerst in 8 maanden koud te hebben. Onder het witte licht van de volle maan leken de ijzeren daken van de lodge wel besneeuwd, en de droge heldere lucht voelde aan als vrieskou. Wat een cadeautje! (Op zeker moment ontdek je wel dat er iets niet klopt, bijvoorbeeld dat je om middernacht nog op blote voeten in je sandalen loopt.)

De ochtend voorafgaand aan de hash zijn we met de Land Rover zover de berg op gereden (‘getractord’ is misschien het betere woord:Kili North Face
mét differentiaalvergrendeling in lage gearing) dat we niet verder konden, en van daar uit een paar kilometer verder gelopen.

De top van de Kili leek dichtbij genoeg om hem met een straf wandelingetje even te kunnen meepikken. In werkelijkheid lag hij nog 3500m boven ons …

View on Mawenzi and Kili from North

Pas toen we in de middag de hash gingen lopen, die helemaal niet omhoog ging en daardoor veel minder spectaculair was dan onze eigen tocht, kregen we door we dat we die ochtend vér het duurbetaalde Kilimanjaro National Park waren binnengedrongen …

254th Kilimanjaro Dirt Road Hash: Maji Moto

De hash van vandaag was een tocht van 2 uur in de verzengende hitte van de Maasai plains rond Maji Moto. De Maasai plains zijn een onherbergzame vlakte ten zuiden van de weg van Moshi naar Arusha. Ze beslaan ongeveer het oppervlak van Nederland.

Nog vrij aan de noordrand van het gebied, op ongeveer een uur rijden over dirt roads, ligt Maji Moto, een oase waar warm schoon water opwelt uit de verder kurkdroge bodem. “Maji Moto” is Swahili voor “warm water”, en hoewel het water inderdaad zo’n 20 graden zal zijn, geeft het ten opzichte van de omgeving heerlijke verkoeling.

Wij waren in augustus al eens met René en Christine naar Maji Moto gereden. Het vinden van de route bestond voor René uit trial-and-error, en voor mij uit het op afstand volgen van de stofwolk die René’s Toyota Surf — met de jongens bovenop het open dak — produceerde.

Dit keer was het kiezen tussen zwemmen en afzien. Doris en ik trotseerden – na het verorberen van de grootste pan pasta die ik ooit op mijn Coleman brander heb klaargemaakt: 17 eters – de hitte en waarschuwingen voor krokodillen.

Doris is meestal niet de heldhaftigste van het stel, en deze tocht was een hele prestatie. De arm van Joost, een bij Marieke aangespoelde student medicijnen, gaf Doris vast het extra zetje motivatie 😉

Kibo en Mawenzi

Het is te lang stil geweest op de blog! Een update volgt zodra mijn final project afgerond is. Ik volg een online collegereeks bij Brown University, maar de afrondende opdracht kost me een aantal uur per dag / en nacht. Ik kijk erg uit naar de deadline op 6 december. Voor de meelezende geeks (wie grijnst bij het lezen van de omschrijving is een geek): de opdracht is om de programmeertaal Python from scratch te herimplementeren … in Scheme

Hier alvast een foto van de “Kili” zoals hij deze heldere ochtenden vaak te zien is.

(leef)tijdloos

Na een warme dag in de tuin… is er niets lekkerder dan in die kilo Lego duiken die ik vanaf het begin van het inpakcircus in de bagagelimiet had meegerekend. Je hebt het Legobouw-gen, of je hebt het niet- nou, dan is er hier co-dominante overerving ! En bijna die hele kilo is al zo’n 30 jaar in gebruik: Hellevoetsluis → Utrecht → Nijmegen → Moshi !