Category: Moshi
In de regenschaduw van een 6km hoge berg
De regens zijn in tien jaar niet zo hard geweest.
Bij vrienden is een meter aarde van een helling van de Kilimanjaro over de tuinderij gespoeld.
Deze week reed een motorrijder voorbij. Geen helm op maar wel een duikbril en regencape.
In de auto groeit het gras op wat achtergebleven vulkanische modder.
Kili verbergt zich
10yr Anniversary Kilimanjaro Dirt Road Hash
De hash dit weekend vertrok vanaf Snow Cap cottages, op 2050m hoogte aan de ‘achterkant’ van de Kili (zie de kaart).
De twee uur durende tocht ernaartoe, een halve cirkel om de Kilimanjaro, bracht fantastische uitzichten, zowel op Kili en Mawenzi als op de eindeloze savanne van de Tsavo in Kenia.

Het was een onverwacht genot om letterlijk de hitte en droogte van Moshi te ontstijgen, en het voor het eerst in 8 maanden koud te hebben. Onder het witte licht van de volle maan leken de ijzeren daken van de lodge wel besneeuwd, en de droge heldere lucht voelde aan als vrieskou. Wat een cadeautje! (Op zeker moment ontdek je wel dat er iets niet klopt, bijvoorbeeld dat je om middernacht nog op blote voeten in je sandalen loopt.)
De ochtend voorafgaand aan de hash zijn we met de Land Rover zover de berg op gereden (‘getractord’ is misschien het betere woord:
mét differentiaalvergrendeling in lage gearing) dat we niet verder konden, en van daar uit een paar kilometer verder gelopen.
De top van de Kili leek dichtbij genoeg om hem met een straf wandelingetje even te kunnen meepikken. In werkelijkheid lag hij nog 3500m boven ons …
Pas toen we in de middag de hash gingen lopen, die helemaal niet omhoog ging en daardoor veel minder spectaculair was dan onze eigen tocht, kregen we door we dat we die ochtend vér het duurbetaalde Kilimanjaro National Park waren binnengedrongen …
Laatste blik op de Kili dan maar?
254th Kilimanjaro Dirt Road Hash: Maji Moto
De hash van vandaag was een tocht van 2 uur in de verzengende hitte van de Maasai plains rond Maji Moto. De Maasai plains zijn een onherbergzame vlakte ten zuiden van de weg van Moshi naar Arusha. Ze beslaan ongeveer het oppervlak van Nederland.
Nog vrij aan de noordrand van het gebied, op ongeveer een uur rijden over dirt roads, ligt Maji Moto, een oase waar warm schoon water opwelt uit de verder kurkdroge bodem. “Maji Moto” is Swahili voor “warm water”, en hoewel het water inderdaad zo’n 20 graden zal zijn, geeft het ten opzichte van de omgeving heerlijke verkoeling.
Wij waren in augustus al eens met René en Christine naar Maji Moto gereden. Het vinden van de route bestond voor René uit trial-and-error, en voor mij uit het op afstand volgen van de stofwolk die René’s Toyota Surf — met de jongens bovenop het open dak — produceerde.
Dit keer was het kiezen tussen zwemmen en afzien. Doris en ik trotseerden – na het verorberen van de grootste pan pasta die ik ooit op mijn Coleman brander heb klaargemaakt: 17 eters – de hitte en waarschuwingen voor krokodillen.
Doris is meestal niet de heldhaftigste van het stel, en deze tocht was een hele prestatie. De arm van Joost, een bij Marieke aangespoelde student medicijnen, gaf Doris vast het extra zetje motivatie 😉
Kibo en Mawenzi
Het is te lang stil geweest op de blog! Een update volgt zodra mijn final project afgerond is. Ik volg een online collegereeks bij Brown University, maar de afrondende opdracht kost me een aantal uur per dag / en nacht. Ik kijk erg uit naar de deadline op 6 december. Voor de meelezende geeks (wie grijnst bij het lezen van de omschrijving is een geek): de opdracht is om de programmeertaal Python from scratch te herimplementeren … in Scheme …
Hier alvast een foto van de “Kili” zoals hij deze heldere ochtenden vaak te zien is.
Hash bij Machame
De 253e hash was in de bergen rond Machame. Een schitterend gebied aan de weg die leidt naar de Kilimanjaro. Het is er door de hoge ligging aangenaam koel, en een paar regenbuien deden daar een schepje bovenop. Aat (de Vliegende Hollander) reed met ons mee en de kinderen gaven een meerstemmig concert van achter uit de Land Rover.
De 250e Hash
De 250e hash was prachtig. Geklommen naar een uitzichtspunt hoog boven Marangu. Een stortbui kort ervoor had de rode vulkanische aarde veranderd in glibberige modder. Dit waren onze schoenen na afloop.
(leef)tijdloos
Na een warme dag in de tuin… is er niets lekkerder dan in die kilo Lego duiken die ik vanaf het begin van het inpakcircus in de bagagelimiet had meegerekend. Je hebt het Legobouw-gen, of je hebt het niet- nou, dan is er hier co-dominante overerving ! En bijna die hele kilo is al zo’n 30 jaar in gebruik: Hellevoetsluis → Utrecht → Nijmegen → Moshi !